Rode Ruiter

een eigen verhaal

  • Home
  • Over mij
  • Werk met mij
    • Storytelling
    • Cultuureducatie
    • Verhalenverteller
    • Metaforen
  • Klanten
  • Blog
  • Contact

Wie zijn eigen weg volgt, verdwaalt nooit.

Op een dag reden de treinen niet. Heel Nederland was stilgevallen. We stonden in Tilburg en moesten terug naar Delft. ‘We komen er wel’, riep ik blij. We kunnen met de bus. De bus bracht ons van Tilburg naar Breda. We reden langs weilanden, dorpjes, een plek waar ik ooit eens had gesolliciteerd, ik vond het een fijne en verrassende reis.

Zo sta ik graag in het leven. Een onverwachte gebeurtenis leidt tot nieuwe inzichten en tot nieuwe wegen om te bewandelen.

Als verhalenverteller is dat heerlijk, want verhalen kunnen alle kanten opgaan en komen uiteindelijk toch bij het einde uit.

Heb je zin om met mij dat avontuur aan te gaan? Neem rustig contact op dan kijken we naar de mogelijkheden.

Plaatjes in je hoofd

16.11.2026 door Iris // Reageer

Als mensen voor het eerst een vertelbijeenkomst bijwonen, hoor ik steevast ‘wat bijzonder’ en ‘ik heb er ontzettend van genoten’. De verstilling die plaatsvindt bij het luisteren naar verhalen geeft een dynamiek waar mensen heel blij van worden. Anderhalf uur zonder afleiding luisteren. Anderhalf uur in je eigen hoofd de film van de verhalen afspelen. Dat gebeurt er als een vertelling beeldend verteld wordt. In je hoofd komen plaatjes die het verhaal kleur geven.

In de dorpskerk in Pijnacker gingen op zondag 15 november 2026 ruim 90 mensen naar huis met verschillende verhalen in hun hoofd. Verhalen die pasten bij de schilderijen van Victor Hartmann; een schilder uit de 19e eeuw, die kleurrijke beeldende schilderijen maakte . De componist Modest Moessorgski componeerde, als ode aan zijn vriend, muziek bij een aantal schilderijen onder de titel de schilderijententoonstelling.
Vertellers van de Vertelkring Delft lieten de schilderijen door hun verhalen tot leven komen, gelardeerd met stukjes muziek van Moussorgski.

De kunst van het vertellen is nog steeds ondergewaardeerd. Mensen zeggen vaak ‘o je komt voorlezen’, maar vertellen is  iets heel anders dan voorlezen. Een verteller gaat als het ware in het hoofd van de luisteraar zitten en zorgt voor een fantasierijke beleving. Allerlei nuttige stofjes worden geactiveerd. Vertellen ontspant en vertraagt. Dat maakt dat mensen blij worden van verhalen.

Laat de kunst van het vertellen leven en nodig eens een verteller uit. Ervaar zelf hoe een verhaal binnenkomt!

Categorie // Storytelling Tags // Rode Ruiter- Een eigen verhaal, storytelling, verhaal, verhalen, verhalen vertellen, verhalenverteller

Ternauwernood aan de dood ontsnapt.

13.05.2026 door Iris // Reageer

NEEEEEE! roep ik tegen niemand, want ik zit alleen in de auto, maar vlak voor de auto steekt een moeder-eend met zes kuikentjes de weg over. Ik rijd met 80 kilometer per uur over een provinciale weg waar ik niet uit kan wijken. Tot mijn vreugde zie ik in mijn achteruitkijkspiegel dat moeder-eend en alle kuikentjes vrolijk verder lopen. Ik heb ook niets onder mijn wielen gevoeld. Pfff. Dat is goed afgelopen.

Ik ben onderweg van de ene school naar de andere om het oorlogsverhaal van mijn vader te vertellen. Een verhaal over zijn tewerkstelling in Duitsland en wat hij daar heeft meegemaakt; over de verschillende keren dat hij de oorlog ternauwernood heeft overleefd. Zoals die keer op Alexanderplatz…Lees verder →

Categorie // Storytelling Tags // Rode Ruiter- Een eigen verhaal, storytelling, tewerkstelling, tweedewereldoorlog, verhalen vertellen, verhalenverteller, verteller in de klas, www.roderuiter.nl

Brieven

23.04.2026 door Iris // Reageer

Een hoek van de zolder moest leeg. Naast een heleboel spullen die er al jaren ongebruikt stonden en daarom wel weg konden, stond er ook een doos. Een doos met een deksel erop.  Ik had geen idee wat er in de doos zou zitten, maar de doos bleek vol brieven te zitten. Brieven die ik gedurende mijn leven ontvangen heb. Brieven van toen ik ongeveer 10 jaar was tot brieven van vrienden en vriendinnen uit mijn pubertijd. Er zijn brieven van mensen die ik me nog heel goed herinner tot mensen waarvan ik geen idee heb wie het zijn. Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik met één vrouw heel veel geschreven heb, maar haar naam doet geen enkele bel rinkelen.

Zo blader ik door een stuk jeugd en realiseer ik me dat we tegenwoordig geen brieven meer schrijven. Ik in ieder geval niet. Een brief is vervangen door een e-mailtje of door een appje.
En eigenlijk is dat wel jammer, want voor een brief neem je tijd. Tijd om je gedachten te ordenen en op papier te zetten. Tijd om na te denken over wat leuk is voor de ander om te weten. Mijn vader typte zijn brieven altijd met een doorslag. Zo had hij altijd zijn eigen tekst erbij als een ander op zijn brief reageerde. Ik schreef met de hand en heb geen doorslag van de brieven die ik schreef. Wat ikzelf geschreven heb, weet ik dus niet. Uiteindelijk is dat toch het leukst om te weten, want dat gaat over je eigen leven.

Gelukkig vond ik ook nog mijn puberdagboek. Daarin lees ik wat een ongelooflijk tobbende puber ik was. Ik dacht dat ik best wel meegaand en vriendelijk was, maar als ik mijn dagboek lees dan was ik echt vreselijk.

Wat wil ik nu nog bewaren? Niet de brieven van anderen. Die gaan grotendeels de papierbak in, maar wat ik zelf geschreven heb, hou ik nog even bij me. Misschien kan ik eens een mooi verhaal vertellen over mijn pubertijd. Hoe dan ook, bij het opruimen komen mooie verhalen naar boven en worden mijn herinnering geactiveerd. Ik hou jullie op de hoogte.

Categorie // Blog Tags // brieven, brievenschrijven, dagboek, puber, Rode Ruiter- Een eigen verhaal, storytelling, verhalen vertellen, www.roderuiter.nl

  • 1
  • 2
  • 3
  • …
  • 13
  • Volgende »

Recente berichten

  • Plaatjes in je hoofd
  • Ternauwernood aan de dood ontsnapt.
  • Brieven
  • Een jaar later
  • Een bijzonder meisje
  • Facebook
  • LinkedIn

© 2026 Rode Ruiter | ontwerp & realisatie: Marleen de Korver Webcommunicatie ⋆ WordPress